kalender

 

Ljudmila Ulitsjkaja

Biografie

Ljoedmila Ulitskaja (Azerbaidzjan, 1943) is de tweede auteur die we ontvangen in het kader van Europalia Rusland. Ulitskaja is ongetwijfeld de bekendste vrouwelijke stem uit de Russische romankunst van het post-sovjettijdperk. Met haar familieromans en vele verhalen gaat zij op zoek naar een nieuwe harmonie, een houvast in de heersende chaos. "De welhaast bijbelse continuïteit van de wereld in Oelitskaja's proza staat in scherp contrast met de vluchtigheid, de wreedheid en het gebrek aan geloof rondom (...) Er is in haar werk een zoeken naar raakvlakken met andere grote culturen en een zich openstellen voor het ‘gedruis van de tijd', à la Mandelsjtam, die het snel vliedende leven een nieuwe zin geven." (Svetlana Timina, in Deus ex Machina, ‘Na de ‘stralende toekomst'. Russische literatuur uit het postsovjettijdperk', nr. 103, 2002)

Bibliografie in vertaling
Medea en haar kinderen, De Geus, 1997
Sonjetskja, De Geus, 1998
Een vrolijke begrafenis, De Geus, 2001
Reis naar de zevende hemel, De Geus, 2002
‘De arme verwante', vert. Maarten Bogaert, in Deus ex Machina, nr. 103, sept. 2002

Top

Vertaling

Vollezele

Ik heb genoten van mijn verblijf in Vollezele. Het is een charmant plaatsje waar ik enkele kleine ontdekkingen heb gedaan. Aanvankelijk voelde ik me als Robinson Crusoë op een onbewoond eiland. Mijn mobiele telefoon viel uit, ik kreeg mijn Russische computer niet online en mijn moedertaal bleek volstrekt onbruikbaar in deze Vlaams-Franse contreien. Dit bracht me volledig uit evenwicht - wat de beste conditie is om te werken.

De verlamming bleek zelfs zo hevig dat ik aan werken gewoon niet toe kwam. Ik heb dag en nacht geslapen. Daarbij heb ik buitengewone dromen gehad: over paarden, appels en dierbare overledenen.

Daarna heb ik nog een ontdekking gedaan: ik heb op het internet een Russische bibliotheek gevonden. Met jeugdig enthousiasme stortte ik me op Tolstoj, Herzen en de dagboeken van de dekabristen. Voor mijn werk was deze lectuur volstrekt nutteloos, maar wat schenkt een mens meer genoegen dan nutteloze zaken?

Mijn volgende ontdekking waren de Oudgriekse mythen die ik ooit gekend had maar allang vergeten was. Dit had al meer vandoen met mijn werk. Ik werk namelijk aan een boekje over een bejaarde centaur. Daar ben ik de rest van de tijd mee bezig geweest.

En dan - het allerbelangrijkste: het huis in Vollezele en zijn gastvrouw Alexandra. Alles in huis is zo prachtig, maar mijn grootste hartstocht ging uit naar het grote Polynesische tapijt dat in de slaapkamer tegenover mijn bed hing. Alle tekens van de wereld zijn erin uitgebeeld, je kan er uren naar kijken. Het getuigt niet alleen van grote kunst maar ook van een kennis van de wereld die je onmogelijk kan uitdrukken in mensentaal.

Alles bij mekaar genomen koester ik een groot gevoel van onbestemde dankbaarheid jegens alle betrokkenen bij deze uiterst aangename reis: Onze Lieve Heer en de zovele omstandigheden en mensen die dit mogelijk hebben gemaakt.

Ljoedmila Oelitskaja, 29 november 2005

Vertaling uit het Russisch: Maarten Bogaert

Top
Villa Hellebosch
31.10.05 > 27.11.05

Bookmark and Share Terug